JGZ-richtlijn - NCJ

1 JGZ-richtlijnHuidafwijkingenTaakomschrij ving en richtlijn voor de preventie, signalering, diagnostiek , begeleiding, behandeling en verwijzing JGZ-richtlijnTaakomschrijving en richtlijn voor de preventie, signalering, diagnostiek , begeleiding, behandeling en verwijzing Ontwikkeld doorHoofdauteur M. Kamphuis (Jeugdarts KNMG, TNO Child health) DatumMei 2012 Deze richtlijn is inhoudelijk geautoriseerd door de beroepsverenigingen in de JGZ; Artsen Jeugdgezondheidszorg Nederland (AJN), Verpleegkundigen en verzorgenden Nederland, fractie jeugd (V&VN), Nederlandse Vereniging van Doktersassistenten (NVDA) en rand-voorwaardelijk geautoriseerd door ActiZ en GGD Nederland.

2 NVK De Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde heeft deze richtlijn De Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie heeft deze richtlijn Deze richtlijn is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met het Nederlands Huisartsen Genootschap, waarbij diverse huisartsen betrokken Deze richtlijn is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met de Nederlandse Vereniging voor Psychodermatologie, waarbij diverse psychologen betrokken Deze richtlijn is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met het Nederlands Instituut van Psychologen, waarbij diverse psychologen betrokken Deze richtlijn is tot stand gekomen in afstemming met de Nederlandse Vereniging voor Plastisch publicatie van het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid (NCJ)Churchilllaan 113527 GV Utrecht Nederlands Centrum Jeugdgezondheid, Utrecht, 2012 Aan de totstandkoming van deze uitgave is de uiterste zorg besteed.

3 Voor informatie die nochtans onvolledig ofonjuist is opgenomen aanvaarden redactie, auteurs en het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid geen eventuele verbeteringen van de opgenomen gegevens houden zij zich gaarne rechten voorbehouden. Behoudens de of krachtens de in de Auteurswet van 1912 gestelde uitzonderingen magniets van deze uitgave worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaargemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopie n, opnamen of op enigeander wijze, zonder schriftelijke toestemming van het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid.

4 Alleen organisaties diejeugdgezondheidszorg uitvoeren in opdracht van de gemeente mogen deze uitgave ongewijzigd verspreiden onderhun eigen medewerkers, hetzij in geprinte vorm, hetzij zover het maken van reprografische verveelvoudigingen uit deze uitgave is toegestaan op grond van artikel16b en artikel 17 Auteurswet 1912, dient men de daarvoor wettelijke verschuldigde vergoeding te voldoen aan deStichting Reprorecht ( ). Voor het overnemen van gedeelten van deze uitgave in lezingen, readersen andere werken dient men zich tot het NCJ te door ZonMwINHOuDsOPGaVeLeeswijzer 5 HOOfDsTuKKeN 6 1.

5 Introductie 6 2. Taken van de JGZ 9 3. Verwijzen bij actieve opsporing 22 4. Kinderen met een donkere huid 31 5. Het welzijn van kinderen met huidziekten 37 6. Stroomschema s: hoe huidafwijkingen herkennen en wat te doen? 427. De huidafwijkingen inclusief aanbevelingen per afwijking 438. Algemene discussie, conclusie en aanbevelingen 104 LITeraTuurLIJsT 108 BIJLaGeN 110 Bijlage 1: Werkwijze. Totstandkoming, wetenschappelijke onderbouwing en uitgangsvragen van de richtlijn 110 Bijlage 2: Bronnen (gebruikt voor de beschrijvingen van de huidafwijkingen) 114 Bijlage 3: Overzicht bestaande richtlijnen met betrekking tot de huid 116 Bijlage 4.

6 PROVOKE en verklarende woordenlijst 118 MeT DaNK aaN 1215 richtlijn HUIDAfWIJKING LeesWIJZerLeesWIJZerHoofdstuk 1 Geeft achtergrondinformatie over de totstandkoming van de richtlijn . Hoofdstuk 2 Gaat in op de taken van de JGZ, waaronder voorlichting en advies, de criteria voor verwijzen en verzorging van de huid in het algemeen. Hoofdstuk 3 Beschrijft uitgebreider actief op te sporen aandoeningen waarbij verwijzing nodig kan zijn.

7 Hoofdstuk 4 Beschrijft de specifieke aspecten van de donkere huid en etnische diversiteit. Hoofdstuk 5 Gaat in op problemen met de huid en de impact hiervan op de kwaliteit van leven. Hoofdstuk 6 Verwijst naar de website waar de stroomschema s te vinden zijn met de daarbij behorende differentiaaldiagnoses. Op de website worden ook, met behulp van afbeeldingen, de huidafwijkingen beschreven. Dit vormt de werkzame basis van waar uit de JGZ-medewerker een onderscheid moet kunnen maken tussen een huidafwijking die verwijzing behoeft en een huidafwijking die geen verwijzing behoeft.

8 De website biedt inzicht waarover uitleg en advies gegeven kan worden en wanneer kan worden afgewacht. Alle in het stroomschema beschreven afwijkingen worden kort nader toegelicht in hoofdstuk 7. De website kan eventueel gebruikt worden tijdens een consult, waarbij ouders eventueel kunnen meekijken. De website zal echter vooral gebruikt worden als naslagwerk en ter controle voor de professional 7 Beschrijft een groot aantal huidafwijkingen specifiek. In de stroomschema s/ website komen deze beschrijvingen allemaal terug. Bij de beschrijvingen van de verschillende huidafwijkingen, waarvoor een aantal onderwerpen uitgebreid literatuuronderzoek is gedaan, staan de uiteindelijke aanbe-velingen vermeld.

9 Hoofdstuk 8 Beschrijft discussiepunten, conclusies en aanbevelingen. Een verklarende woordenlijst is achterin te vinden (bijlage 4).De wetenschappelijke onderbouwing is te vinden in bijlage 5, wat een apart document is. Deze is te vinden op de website van het NCJ: De bijbehorend bijlagen, 5a: zoektermen en 5b: evidence-tabellen, zijn op te vragen via het HUIDAfWIJKING INTrODuCTIe1. INTrODuCTIe aanleidingHuidafwijkingen komen vaak voor, ook bij kinderen. Huidafwijkingen staan zelfs boven aan de ranglijst van meest voorkomende nieuwe diagnosen die de huisarts bij kinderen stelt, met een eenjaarsincidentie van 287 per 1000 kinderen (Linden, 2005).

10 Gezien de grote impact (denk aan pijn, jeuk, verminderde groei, pesten, slaapproblemen etcetera) van het hebben van een huidafwijking voor kinderen en ouders zijn preventie, signalering, diagnose en behandeling van huidafwijkingen, eventueel tijdige verwijzing en uniforme voorlichting en advisering (begeleiding) over huidafwijkingen van groot belang. Juist ook door het bestaan van veel vrij verkrijgbare zelfzorgmedicatie komen hier vragen over. De jeugdgezondheidszorg (JGZ) kan bij al deze aspecten een belangrijke taak vervullen, waarbij een landelijke uniforme evidence-based richtlijn met betrekking tot het onderwerp van cruciaal belang is.